Écht leren blog 1: 90% van de leerlingen kan de leerdoelen halen

Is het normaal dat slechts 1 van deze drie leerlingen de leerdoelen haalt? Bloom zette daar al in 1968 zijn vraagtekens bij.

‘Echt leren’ is mijn vertaling van de Engelse term ‘Learning for Mastery’*. Dit is de titel van een artikel uit mei 1968 van de beroemde Amerikaanse onderwijskundige Benjamin S. Bloom. In een korte serie blogs ga ik in op de belangrijkste ideeën uit dit artikel. Veel van de door Bloom gesignaleerde problemen en voorgestelde oplossingen zijn namelijk ook nu nog steeds bijzonder relevant. Vandaag ga ik het hebben over de verwachtingen van leraren en de belangrijke rol die ze spelen bij de uiteindelijke leerresultaten van de leerlingen.

Inzicht 1: 90% van de leerlingen kan leren wat ze moeten leren

Bloom begint zijn artikel met de stelling dat elke leraar ervan uitgaat dat slechts een derde van zijn leerlingen de leerdoelen gaat halen. Een ander derde deel van de leerlingen haalt de leerdoelen slechts gedeeltelijk. En dan is er ook nog een derde deel dat helemaal faalt, de zogenaamde afvallers.

Deze verwachtingen ontstaan door cijferberekeningen die gebaseerd zijn op ‘de normale verdeling’. Bij de normale verdeling zijn resultaten verdeeld volgens een klokvormig model. Volgens Bloom is dit wiskundige model niet geschikt voor leerresultaten. Het probleem met de normale verdeling is dat deze hoort bij op toeval gebaseerde fenomenen. En dus niet bij onderwijsactiviteiten, want die zijn als het goed is niet op toeval gebaseerd. Het zouden juist doelgerichte activiteiten moeten zijn die erop gericht zijn elke leerling de leerdoelen te laten halen.

Niet alleen in 1968 was de normale verdeling een veelvoorkomend uitgangspunt voor het bepalen van cijfers. Ook nu kom ik dit model nog regelmatig tegen om schoolresultaten te bepalen.

Wat is daar mis mee?

Het model speelt niet alleen een rol bij het bepalen van cijfers, maar ook bij de verwachtingen die leraren en leerlingen hebben. Leraren die vanuit deze mindset werken, hebben de neiging leerlingen uit de twee minst functionerende groepen minder kansen te bieden. Deze verwachtingen hebben ook invloed op de leerlingen. Degenen die tot het minder scorende deel van de klas behoren kunnen gaan denken dat het zo hoort. Zij zullen dus minder open staan om iets aan hun slechte resultaten te doen.

Bloom stelt daarom voor om ervan uit te gaan dat 90% van de leerlingen de leerdoelen voor ons vak kunnen gaan beheersen. Vanuit die visie zullen leraren meer willen helpen als het misgaat en zullen leerlingen eerder geneigd zijn zelf aan de slag te gaan met hun achterstanden. Uiteindelijk zullen veel meer leerlingen daardoor écht leren wat we ze willen laten leren. 

Later meer over de manieren die Bloom voorstelt om die 90% te halen.

*Bloom, Benjamin S.(1968). Learning for Mastery. Instruction and Curriculum. Regional Education Laboratory for the Carolinas and Virginia, Topical Papers and Reprints, Number 1.